Op dinsdag 13 april, geen training in Barloke voor onze ploeg, maar het serieuze werk in Waregem. Een van de laatste kansen om, net wél, een puntje te pakken. Wij wilden het minstens even goed doen als in de eerste ronde (gelijkspel). Wij zagen het dan ook volledig zitten, mede dankzij onze twee supporters natuurlijk, Tine en Els (mama Lynn).

Greet en Lynn kwamen in hun eerste dubbel tegen Ann-Sofie en Greetje, niet in de wedstrijd, en verloren in twee sets. In de tweede match tegen Greetje en Vicky ging het heel wat beter. Greet en Lynn brachten de stand op 1-1 na een spannende drie-setter.

Els en Ann begonnen met volle moed aan het derde dubbel spel tegen Vicky en Ann-Sofie. Jammer genoeg konden Els en Ann hun voorsprong in de tweede set niet behouden om nog een derde set te halen. Het was 2-1 voor Waregem. Er was gelukkig nog een vierde dubbel dat, volgens de papieren, haalbaar moest zijn. Els en Ann konden de verwachtingen inlossen en wonnen redelijk vlotjes in twee sets van Tessa en Griet. Dus de stand na de dubbels 2-2.

Greet mocht het in het eerste enkel spel opnemen tegen Ann-Sofie en verloor in twee sets. Lynn nam het op tegen Greetje. Alles zag er goed uit. Lynn won de eerste spannende set met 20-22, maar het mocht niet zijn. Lynn verloor uiteindelijk in drie sets. In de derde match tegen Griet klaarde Els de klus in toch wel twee vlotte sets. Ann nam het in de vierde wedstrijd op tegen Tessa. De eerste set won Ann héél nipt, de tweede set ging ietsje vlotter. De buit was binnen! Eindstand 4-4. De ganse ploeg was tevreden met de prestatie en het behaalde puntje (alhoewel, ‘net niet’ blijft toch in het hoofd spoken…).

Ann